ขั้นที่ 1 — เสี้ยววินาทีแรกที่เสียบปลั๊ก: ตอนนั้นคาปาซิเตอร์ฟิลเตอร์ยังไม่มีประจุเลย มันจึงมีสภาพเหมือนลัดวงจรชั่วขณะ กระแสจะพุ่งเข้ามาสูงมาก (Inrush Current)
NTC 12D-9 คือตัวรับแรงกระแทกนั้นแทน — ตอนเย็นมันมีความต้านทานราว 12Ω คอยหน่วงกระแสไว้ พอกระแสไหลผ่านสักพักจนตัวมันร้อน ความต้านทานจะลดเหลือไม่ถึง 1Ω แล้วปล่อยไฟผ่านตามปกติ (นี่คือความหมายของ NTC = ร้อนแล้วค่าลด)
ดูกราฟล่าง: เส้นแดงคือกระแสถ้าไม่มี NTC ส่วนเส้นเขียวคือกระแสที่ถูก NTC จำกัดไว้ — นี่คือเหตุผลที่ NTC ขาดแล้วมักลาก D1 พังไปด้วย

Step 1 — the first instant after plug-in: the filter capacitors are still completely empty, so momentarily they behave like a short circuit and the inrush current is enormous.
The NTC 12D-9 takes that hit. Cold it is about 12Ω, holding the current back; once current warms it up its resistance falls below 1Ω and it lets the supply through (that is what NTC means — hotter, lower resistance).
See the trace below: red is the current without an NTC, green is what the NTC allows. That is why a failed NTC usually takes D1 with it.

ขั้นที่ 2 — D1 ตัดครึ่งคลื่นทิ้ง: ไฟบ้านเป็นไฟสลับ วิ่งบวก-ลบสลับกัน 50 ครั้งต่อวินาที แต่วงจรอิเล็กทรอนิกส์ต้องการไฟตรง
D1 ยอมให้กระแสผ่านทางเดียว ครึ่งบวกจึงผ่านไปได้ ส่วนครึ่งลบถูกกั้นทิ้งไปเลย — เรียกว่า เรียงกระแสครึ่งคลื่น (Half-Wave)
วงจรนี้ใช้ไดโอดตัวเดียว ไม่ใช้บริดจ์ 4 ตัว เพราะโหลดกินกระแสน้อยมาก (แค่เลี้ยง MCU) จึงยอมทิ้งครึ่งคลื่นไปได้โดยไม่เดือดร้อน
ผลข้างเคียงคือแรงดันที่ออกมายังเป็นห้วงๆ ไม่ต่อเนื่อง จึงต้องมีภาคกรองในขั้นถัดไป

Step 2 — D1 throws away half the wave: the mains alternates positive and negative 50 times a second, but electronics need DC.
D1 passes current one way only, so the positive halves get through and the negative halves are blocked — half-wave rectification.
A single diode is enough here (no 4-diode bridge) because the load is tiny — just the MCU — so throwing away half the wave costs nothing that matters.
The side effect is that the output still arrives in lumps, which is what the next stage has to fix.

ขั้นที่ 3 — Pi-Filter ทำให้ไฟเรียบ: C 4.7µF → L 1mH → C 1µF เรียงกันคล้ายตัวอักษรกรีก π
คาปาตัวแรกทำหน้าที่เหมือนถังพักน้ำ — ชาร์จเต็มตอนยอดคลื่น แล้วค่อยๆ คายออกช่วงที่ไฟขาดหาย ทำให้แรงดันไม่ตกเป็นหลุม ส่วนตัวเหนี่ยวนำกับคาปาตัวที่สองช่วยกันเก็บรอยหยักที่เหลือ (และกันสัญญาณรบกวนความถี่สูงจากการสับสวิตช์ไม่ให้ย้อนออกไปที่สายไฟบ้าน)
จุดวัดสำคัญ TP2 = ประมาณ 310V DC — มาจาก 220 × √2 คือยอดของคลื่นไซน์ ไม่ใช่ค่า 220 ที่เป็นค่าประสิทธิผล
ลองเลือกอาการ "C ฟิลเตอร์ค่าแห้ง" ดู แล้วดูกราฟล่าง — ไฟ 310V จะกลับมากระเพื่อมเหมือนไม่มีตัวกรอง นั่นคือสาเหตุที่พัดลมติดๆ ดับๆ

Step 3 — the Pi filter smooths it out: C 4.7µF → L 1mH → C 1µF, arranged like the Greek letter π.
The first capacitor acts as a reservoir — it fills at the crest and drains slowly through the gaps, so the rail never falls into a hole. The inductor and second capacitor mop up what ripple is left (and keep the switching noise from escaping back out onto the mains wiring).
Test point TP2 ≈ 310V DC — that is 220 × √2, the peak of the sine wave, not the 220 RMS figure.
Select the "filter caps dried out" fault and watch the trace: the 310V rail ripples as if there were no filter at all. That is exactly what makes the fan cut in and out.

ขั้นที่ 4 — จังหวะ ON (สวิตช์ในไอซีปิด): ภายใน LNK304 มีมอสเฟตอยู่ระหว่างขา D กับขา S เมื่อมันปิดวงจร ไฟ 310V จะทะลุจากขา D ออกมาที่ขา S ทันที
กระแสวิ่งครบวง: บัส 310V → ขา D → ขา S → L 1mH → ไฟ 5V → โหลด/C out → กราวด์ → กลับไปที่บัส
สิ่งที่เกิดใน L: กระแสไม่ได้พุ่งขึ้นทันที เพราะตัวเหนี่ยวนำต้านการเปลี่ยนแปลงของกระแส มันจึงค่อยๆ ไต่ขึ้นเป็นเส้นเฉียง พร้อมกับสะสมพลังงานไว้ในสนามแม่เหล็ก ส่วนแรงดันส่วนเกิน (310 − 5 ≈ 305V) ก็ไปตกคร่อมตัว L เอง
ช่วงนี้ไดโอด D2 ถูกไบอัสย้อน จึงกั้นไว้ไม่นำกระแส — สังเกตว่ามันจางอยู่

Step 4 — the ON stroke (the internal switch closes): inside the LNK304 sits a MOSFET between pin D and pin S. When it closes, the 310V rail appears straight through at pin S.
The full loop: 310V bus → pin D → pin S → L 1mH → the 5V rail → load / C out → ground → back to the bus.
What happens in L: the current cannot jump instantly, because an inductor opposes any change in current. It ramps up as a slope while storing energy in its magnetic field, and the surplus voltage (310 − 5 ≈ 305V) is dropped across the inductor itself.
During this stroke D2 is reverse-biased and blocks — notice it is dimmed out.

ขั้นที่ 5 — จังหวะ OFF (สวิตช์เปิด แต่ไฟ 5V ไม่ดับ): พอมอสเฟตตัดวงจร แหล่งจ่าย 310V ก็ถูกตัดขาดทันที — แต่กระแสในตัวเหนี่ยวนำหยุดกะทันหันไม่ได้
ตัว L จึงกลับขั้วแรงดันตัวเองเพื่อดันกระแสให้ไหลต่อ และไปดึงขา S ให้ต่ำลงจนต่ำกว่ากราวด์ราว 0.7V ทำให้ D2 นำกระแส เกิดวงจรปิดวงเล็กๆ: L → โหลด → กราวด์ → ผ่าน D2 → กลับเข้า L
นี่คือเหตุผลที่ D2 ถูกเรียกว่า ไดโอดไหลวน (Freewheel Diode) — ไฟ 5V จึงต่อเนื่องไม่ขาดช่วงทั้งที่ไอซีสับเปิด-ปิดหลายหมื่นครั้งต่อวินาที
ลองเลือกอาการ "D2 ขาด" ดู — กระแสในขดลวดจะไม่มีทางไป เกิดสไปก์แรงดันสูงและไฟ 5V สร้างไม่ขึ้นเลย

Step 5 — the OFF stroke (the switch opens, yet 5V survives): the moment the MOSFET opens, the 310V source is cut away — but the current in the inductor cannot stop abruptly.
The inductor reverses its own voltage to keep that current going, dragging pin S about 0.7V below ground, which makes D2 conduct and completes a small loop: L → load → ground → through D2 → back into L.
That is why D2 is called the freewheel diode — the 5V rail stays unbroken even though the IC is chopping tens of thousands of times a second.
Try the "D2 open" fault: the inductor current has nowhere to go, it spikes, and the 5V rail never builds at all.

ขั้นที่ 6 — ป้อนกลับ: ไอซีรู้ได้ยังไงว่าพอแล้ว? ตัวแบ่งแรงดัน R 4.3K + R 2K คอยหารไฟ 5V ลงมาเป็นแรงดันเล็กๆ ป้อนเข้าขา FB เมื่อค่าที่ขา FB ถึงเกณฑ์ (ราว 1.65V) แปลว่าไฟขาออกเต็มแล้ว
LNK304 ไม่ได้ปรับความกว้างพัลส์แบบ PWM ทั่วไป แต่ใช้วิธี "ข้ามพัลส์" (ON/OFF Control): ถ้าไฟยังไม่พอก็สับพัลส์ถัดไป ถ้าพอแล้วก็ข้ามพัลส์นั้นไปเฉยๆ — กดปุ่ม "โหลด" สลับเบา/หนักดูกราฟล่าง จะเห็นว่าโหลดหนักไอซีข้ามพัลส์น้อยลง แต่ไฟ 5V นิ่งเท่าเดิมทั้งสองแบบ
จุดที่ช่างต้องรู้: ปลายล่างของตัวแบ่งไม่ได้ลงกราวด์ แต่กลับไปที่ขา S เพราะวงจรภายในไอซีทั้งหมดอ้างอิงกับขา S ไอซีจึงอ่านค่า FB เฉพาะช่วง OFF ซึ่งเป็นจังหวะที่ D2 ตรึงขา S ไว้ใกล้กราวด์พอดี ส่วน D3 คือตัวกันไม่ให้ขา FB ถูกลากติดลบตอนช่วง ON ที่ขา S พุ่งขึ้นไป 310V

Step 6 — feedback: how does the IC know when to stop? The divider R 4.3K + R 2K scales the 5V rail down and feeds it to the FB pin. When FB reaches its threshold (about 1.65V), the output is full.
The LNK304 does not vary pulse width like an ordinary PWM controller — it skips pulses (ON/OFF control): if the rail is low it fires the next pulse; if the rail is full it simply omits that pulse. Toggle the "Load" button and watch the trace: under a heavy load fewer pulses are skipped, yet the 5V rail is equally steady either way.
What a technician must know: the bottom of the divider does not go to ground — it returns to pin S, because everything inside the IC is referenced to pin S. So the IC only samples FB during the OFF stroke, precisely when D2 is holding pin S near ground. And D3 is there to block the FB pin from being dragged negative during the ON stroke, when pin S jumps to 310V.

ขั้นที่ 7 — สองอันตรายที่มองไม่เห็น:
(1) กราวด์ของ 5V คือสาย N ของไฟบ้าน — ดูเส้นแดงล่างสุด มันคือลายปริ้นท์เส้นเดียวกันจริงๆ ไม่มีหม้อแปลงแยกกราวด์คั่นที่ไหนเลย ฉะนั้นการจับ "ฝั่ง 5V" ไม่ได้ปลอดภัยกว่าการจับสายไฟบ้าน
(2) ขา S ไม่ใช่กราวด์ — แม้ชื่อจะว่า Source แต่ในวงจรบัคแบบนี้ขา S คือโหนดสวิตช์ที่แกว่งขึ้นลงระหว่าง 0V กับ 310V หลายหมื่นครั้งต่อวินาที (ดูกราฟล่าง) ใครเผลอเอาคลิปกราวด์ของสโคปไปหนีบขา S เข้า = ลัดบัส 310V ลงกราวด์สโคปทันที
ทางออกเดียวที่ถูกต้องคือจ่ายไฟผ่าน Isolation Transformer ก่อนวัดด้วยสโคปเสมอ

Step 7 — two dangers you cannot see:
(1) The 5V ground IS the mains neutral — look at the red track along the bottom: it is literally one copper trace, with no isolating transformer anywhere. Touching "the 5V side" is no safer than touching a mains wire.
(2) Pin S is not ground — despite the name "Source", in this buck configuration pin S is the switching node, swinging between 0V and 310V tens of thousands of times a second (see the trace). Clip a scope ground lead onto pin S and you short the 310V bus straight into the scope's earth.
The only correct answer is to power the board through an isolation transformer before any scope goes near it.

ขั้นที่ 8 — ไล่วัดตามลำดับน้ำไหล: เลือกอาการเสียจากช่องด้านบน แล้วอ่านตารางในกราฟล่าง หลักการคือ วัดไล่จากต้นน้ำไปปลายน้ำ จุดแรกที่ไฟหาย คือภาคที่เสีย
• TP2 ไม่มี 310V → ปัญหาอยู่ก่อนหน้านั้น: NTC หรือ D1
• TP2 มี 310V แต่ TP3 ค้างนิ่งไม่สับ → ไอซีไม่ทำงาน: สงสัย C ขา BP
• TP2 ตกลงเหลือเกือบศูนย์ + D–S ร้องปี๊บ → LNK304 ช็อตทะลุ (เปลี่ยนคู่กับ D1 เสมอ)
• TP3 สับปกติ แต่ TP4 ไม่มี 5V → ปัญหาอยู่ปลายน้ำ: D2 หรือ C out
สังเกตว่าเคส "C ขา BP แห้ง" กับ "LNK304 ช็อต" ให้อาการหน้าบ้านเหมือนกันเป๊ะ (5V หาย เปิดไม่ติด) แต่ TP2 แยกสองเคสนี้ออกจากกันได้ทันที — นี่คือประโยชน์ของการไล่วัดเป็นลำดับแทนการเดา

Step 8 — probe in the order the current flows: pick a fault above and read the table below. The rule is simple: work downstream, and the first point where the voltage disappears is the stage that failed.
• No 310V at TP2 → the fault is upstream: NTC or D1
• 310V at TP2 but TP3 sits still → the IC never starts: suspect the BP cap
• TP2 collapses to near zero + D–S beeps → the LNK304 has shorted (always replace it with D1)
• TP3 switches fine but no 5V at TP4 → the fault is downstream: D2 or C out
Note that "BP cap dried out" and "LNK304 shorted" look identical from the outside (no 5V, dead unit), yet TP2 separates them instantly — that is why you probe in order instead of guessing.